Over mij

Dirk-jan Davids (foto door Veronique Jansen)

Vroeger woonde ik aan de rand van Nijmegen. Tussen Arnhem en Nijmegen liep een snelweg en daartussen lagen een aantal kleine dorpen. die dorpen liggen er nog steeds maar de fysieke grens is nauwelijks nog zichtbaar, de dorpen groeien tegen elkaar aan en raken de stad. Komend vanuit Arnhem begint Nijmegen steeds eerder of houdt Arnhem steeds later op? Urbanisatie in de polder. Ik vind dit een fascinerend fenomeen, wat al sinds eind 18e eeuw bestaat en waarvan het einde nog niet in zicht is. Verstedelijking betekent ook dat de wereld om ons heen verandert.

Visie / concept

In mijn werk reageer op die wereld (de buitenruimte of de openbare ruimte in de stad) om mij heen waarin herhaling en standaardisering de norm zijn. Door verstedelijking worden onze steden groter, hoger en minder leefbaar als we er niets aan doen. In mijn werk speel ik daar mee. Ik vertaal de huidige bebouwde ruimte naar een dystopisch beeld van een nieuwe wereld. Het zijn visies op wat de stad mijn inziens nodig heeft of wat zou kunnen gebeuren als de stad blijft doorgroeien. 

Van huis uit ben ik civiel ingenieur en ik gebruik foto’s (of onderdelen van foto’s) als bouwstenen voor mijn beelden. De foto’s hebben als doel om het totale beeld herkenbaar te maken en komen uit het “nu”. Iedereen herkent ze, maar door herhaling, opeenstapeling en schaalvergroting wil ik aanzetten tot nadenken over de invulling van onze leefomgeving in de toekomst. De beelden zijn een weergave van een omgeving die (nog) niet bestaat maar wel zou kunnen bestaan. Het is fictie met realiteit. 

Verschijningsvormen

Ik maak gebruik van eenvoudige vormen om de beelden te construeren en werk veelal in lagen en breng fysieke ruimtes aan tussen de verschillende onderdelen, waardoor er een nieuwe dimensie ontstaat. Ik gebruik daarvoor collage en stapel technieken. 

Thema’s

Thema’s die veelal terug te vinden zijn in mijn werk zijn: anonimiteit – leefbaarheid – monotonie.

%d bloggers liken dit: